Recensie: De stilte zegt genoeg

Auteur: Jacodine van den Velde

Uitgeverij: Clavis

ISBN: 9789044840667

Mijn rating: 5/5

Korte samenvatting (achterflaptekst)

Sinds het overlijden van haar moeder staat de wereld van de zeventienjarige Tara stil. Ze is erg in zichzelf gekeerd en door haar verdriet en het gemis blijkt het moeilijk haar leven op te pakken. Op een kampeervakantie met haar oom en tante ontmoet ze de vijfjarige Eva. Meteen is er een klik tussen de twee, doordat ze elkaar woordeloos aanvoelen. Wat Tara van Eva’s negentienjarige broer Thom moet vinden, weet ze niet zo goed. Hij is lief en zorgzaam voor zijn familie, maar kan ook zomaar ineens uit zijn vel barsten. Tara komt tot de ontdekking dat ook de muzikale Thom een last met zich meedraagt. En dat is iets waar hij duidelijk niet over wil praten.

Mijn leeservaring

'De stilte zegt genoeg' is het eerste boek dat ik las van Jacodine van de Velde. Ik ontving dit boek in een boekenbox van So Many Pages en de achterflaptekst maakte me direct nieuwsgierig. En ik kan alvast zeggen dat ik er enorm van genoten heb!

Het boek behandelt de thema's rouw en schuldgevoel op een ontroerende en realistische manier. En het was dan ook aangenaam om eens een verhaal over deze onderwerpen te lezen, en ik vond het dan ook een origineel concept. De onderwerpen komen dan ook zeer mooi tot hun recht in dit boek.

Het verhaal begint direct op de begrafenis van Tara's moeder. Dit is zeker een emotioneel begin dat veel gevoelens oproept. Tara haar wanhoop is net echt aan te voelen en ik kon me direct inleven in haar personage. Haar gevoelens worden telkens zeer reëel en beeldend omschreven. Naarmate het boek vordert, evalueert Tara haar rouwproces ook. Soms verloopt dat goed, soms ook minder goed - wat ook weer overeenkomt met de harde realiteit.

Ook Tom worstelt met zijn eigen gevoelens - namelijk schuldgevoel. Dit wordt op zijn beurt ook zeer beeldend en realistisch beschreven. Ook in hem kon ik me prima inleven!

Daarnaast las de schrijfstijl zeer vlot en zat het vol emotie, waardoor het boek als een sneltrein las. Het verhaal werd zo mooi verteld dat ik regelmatig traantjes gelaten heb, maar soms moest ik ook gewoon hardop lachen. De gevoelens werden zo ontzettend krachtig omschreven. Echt prachtig! En het einde heeft me ook zeker ontroerd!

Over het algemeen heb ik dus zeker genoten van dit boek! Je legt tijdens het lezen een emotionele rollercoaster af vol verdriet, begrip en liefde. Dit boek is dan ook zeker een aanrader voor liefhebbers van young adult boeken. Ik ben dan ook zeer benieuwd naar Jacodine haar vorige boek!