Recensie: Zullen we het liefde noemen?

Auteur: Tine Bergen Uitgever: Vrijdag ISBN: 9789460018862

Mijn rating: 4,5/5

Korte samenvatting

Esther houdt van haar man Stef en van haar kinderen, uiteraard. Ze houdt van haar vader, al zou ze dat soms liever niet willen. Want houdt haar vader wel evenveel van haar? En hoeveel houdt Esther van die andere man, Jack? Wanneer haar achtjarige zoon Linus de overbuurman doodrijdt, wijst alles eerst op een ongeluk. Dat gelooft Esther toch. Maar is dat wel zo? Want die overbuurman is ook wel de leerkracht die Linus vorig schooljaar het leven heel erg zuur maakte. De inspecteur die op de zaak wordt gezet doet zijn werk grondig, dus rest Esther geen andere keuze dan dit zelf ook te doen. Al moet ze daarvoor haar eigen leven wel heel scherp onder de loep nemen. Van hoeveel mensen kun je tegelijkertijd houden? En hoeveel doe je voor de mensen die je graag ziet?

Mijn leeservaring

Een tijdje gelezen las ik de YA thriller serie Het College van Tine Bergen, waar ik toen enorm van genoten had. Zullen we het liefde noemen? is de eerste psychologische thriller die ik van haar las en ik was dan ook zeer benieuwd naar het verhaal. Ik ben zonder verwachtingen aan dit boek begonnen en heb het met veel plezier gelezen!

Eén van de dingen die ik zo leuk vind aan de boeken van Tine is de vlotte schrijfstijl. De hoofdstukken zijn redelijk kort waardoor het boek echt als een sneltrein leest. Ik vond geen enkel deel van het verhaal te langdradig. Tijdens het lezen stel je jezelf dan ook veel vragen en omdat je nieuwsgierigheid continu gewekt wordt, blijft het verhaal boeiend en krijgt het een spannende sfeer.

Zoals de titel al doet vermoeden, is liefde een zeer belangrijk onderwerp in dit boek. Het neemt dan ook veel verschillende vormen aan: de liefde voor je ouders, de liefde voor je gezin en je partner,… Het leuke hieraan is dat er dus veel emotie en gevoel in het boek zit, waardoor je jezelf ook prima kunt verplaatsen in de situatie van de personages. De personages worden ook benaderd vanuit verschillende invalshoeken en er zijn ook flashbacks waarin je meer over het verleden van Esther en het vorig schooljaar van Linus te weten komt. Ik heb zelf vaak zitten nadenken over wat ik zelf zou doen als ik Esther was, want liefde is niet simpel en de situatie waarin haar gezin terecht komt is dat ook zeker niet.

Wat ik ook leuk vond aan het boek is het feit dat het hier om een ‘simpel’ ongeval gaat dat tegelijkertijd een grote impact heeft op het leven van Esther en haar gezin. In het echte leven gebeuren zo een dingen dagelijks en meestal staan we er niet bij stil omdat we het als normaal beschouwen. We denken dat we controle hebben over onze omgeving, maar dit is echter niet altijd het geval. Het verhaal wordt hierdoor dan ook zeer realistisch omdat deze gebeurtenis iedereen kan overkomen. En natuurlijk verwerkt iedereen dit ook op zijn eigen manier net zoals de personages in dit boek.

Ik heb enorm genoten van Zullen we het liefde noemen?. Tijdens het lezen leg je samen met de personages een emotionele en spannende rollercoaster af en ontrafel je steeds meer geheimen. Het boek is dan ook een echte aanrader!